TAC VE2 – sv Erasmus VE2 : 4-2

De laatste wedstrijd  voor Veteranen 2.  Plaats van handelen: het hoofdveld van De Verlichting. Hoe kan het mooier in deze kersttijd. Van de ruim 20 spelers had bijna de helft al of niet met rede afgezegd. We waren met 11 man plus 1 wissel. De nood was wel erg hoog. Ondergetekende werdzelf gevraagd of hij nog wel kwam. Belangrijke mensen komen nu eenmaal wat later. We hoopten de opgaande lijn van de afgelopen twee weken vast te houden. Van een 8-1 nederlaag naar 5-1,  moest het verschil echt kleiner worden. Uitgangspunt was vandaag een gelijkspel. We hadden  prettigewinterse omstandigheden.  Ook het vooruitzicht op de heerlijke broodjes na afloop, gaf de burger moed.  Pas nadat het publiek was aangegroeid tot ca 4 toeschouwers (Pau Blokl, Mari vd Kraan en mevrouw Roger) ging Erasmus los. En warempel. De eerste 10 minuten hadden wij wederom de beste kansen.  Er werd compact en als een geheel gevoetbald.  Iedereen voelde de hete adem van Roger die op de bank moest beginnen.  Roger kon al redelijk snel aan de bak. Marco had last van een van de vele onwillige spieren in zijn lichaam waardoor hij moest wisselen.  Roger was gebrand om tescoren. Dat moest dan wel vanaf de linksback positie gebeuren. Hij bedacht wel tien listen om op een ander plaats te mogen spelen. Maar de coach was onverbiddelijk. Kees moest de plaats van Marco innemen. De meeste aanvallen liepen over de rechterkant. En zo gebeurde het dat een goedopgezette aanval – waar ongetwijfeld  Baggio bij betrokken zou zijn geweest ,  gevolgd door twee prachtige lichaamsschijnbewegingen van Peter (toeval of niet)  in het strafschopgebied van TAC, uitmondde in een doelpunt.  Ondanks de goede velddiscipline moesten wij voor de rust een tegengoal accepteren.  Zelf s vlak voor rust kreeg Peter nog een theoretisch kans om in een soort draaiende beweging van uit de lucht te scoren. Helaas. Onze vierde doelman, Max  deed het niet onverdienstelijk. Met enige tegenzin moesten we Max een compliment maken dat hij het best goed deed.  Zijn manier van keepen was even wennen. Soms werd hij niet helemaal begrepen, maar dat lag natuurlijk aan de rest van de ploeg. We moesten ons voor de tweede helft goed wapenen. We merkten wel dat het langzaam iets minder ging. Gedwongen door de omstandigheden, we konden er niet om heen, we hadden graag Michel Bot zijn verdiende rust gegund, maar Michel nam toch de moeite even zijn tas op te halen om binnen de gelederen te komen.  Een en ander verliep wat rommelig.  Ayoup ging naast zijn schoen lopen en moest achter een nieuwe aan.  Michel Bot kwam erin.  In zijn visie moest het anders. Onze kracht lag zeker deze wedstrijd op rechts, dus ging Michel – uiteraard in belang van het team – als dubbele linkshalf spelen. We hadden even wat moeite met de organisatie, maar fiksten het uiteindelijk toch. Ayoup had zijn voetbalschoen weer gerevitaliseerd en trad weer binnen de gelederen. Erasmus deed een opofferingsstoot en bracht Bulent in een belangrijke positie als assistent scheidsrechter. Erasmus werd steeds meer teruggedrongen op eigen helft en kond de aanvallen naar voren toe maar net aan overbruggen.  In de achterhoede moest scherp aan de wind worden gevaren. Maar: Wir schaften es!!!.  Doch moest een 2-1 achterstand worden genoteerd doordat TAC uit een buitenspelpositie scoorde.  Het gemis van Herman Bijmans in deze belangrijke fase van de wedstrijd openbaarde zich. We misten autoriteit langs de lijn.  Bulent wist de – overigens goed fluitende -leidsman niet te overtuigen van  dat ondanks zijn onduidelijk en late vlagsignaal er toch echt sprake was van buitenspel. Kort daarop gebeurde het nogmaals. Bulent vlagde maar de leidsman zag het ten onrechte weer anders.  Het spel ging door en TAC schoot hard in. Gelukkig kon Roger de bal uit het doel slaan. Er volgde even een merkwaardig moment. Er was niet gescoord maar de scheidsrechters besloot doelpunt. Wij wisten de scheidsrechter te overtuigen dat hij Roger rood moest geven en TAC een strafschop moest laten nemen., waarvan wij hoopten dat ie mis ging. Klopt we hadden het mis. Het werd 3-1.  Na de opfriscursus voor de scheids ging Erasmus vrolijk verder.  Peter en Baggio , gekreund en gesteund door Kees en Raymond  deelde regelmatig speldenprikjes uit. En warempel. De van nicotine ontdane Peter H – die lucht had voor tien – scoorde wederom uit een goed opgezette aanval.  3-2.  De laatste 15 minuten kreeg Erasmus toch meer last van de altijd aanwezige stramheid in de ploeg.   TAC wist in een onoplettend moment nog een 4de doelpunt te maken. Max zei nog dat die naar de bal keek, maar dat dat niet hielp.  In de slotfase kwam er enig venijn. Erasmus wilde eigenlijk nog een doelpunt maken. Maar de pijp was echt leeg. Bij vlagen zeker een goede eerste helft doorgaans met 11 man, maar helaas ook momenten zeker in de 2de helft met minder man gebuffeld.  Heren, laten we de stijgende  lijn vasthouden. En zoals bekend loopt het na de winterstop vaak anders.  Na afloop uiteraard met z’n alle nog even de hoogtepunten van de wedstrijd besproken. Op nadrukkelijk  verzoek meld ik nog even dat de trainingen elke donderdag rondom 20:00uur plaatsvinden.

Fijne dagen en groet

Renato