sv Erasmus VE2 – ODB VE3 : 2-6

Het was even wennen: 10:00 uur i.p.v. 12:00. Maar het was al gezellig druk op Sportpark Erasmus.
Onder de koffie werd al druk gespeculeerd over de belangrijke wedstrijd van deze dag. Het was niet geheel duidelijk of het over de eigen wedstrijd ging of over het treffen in R’dam resp. A’dam.

 

In de kleedkamer vroeg Peter Ha aan Renato of er nog jarigen waren. Renato moest even nadenken, maar kon dat uiteindelijk bevestigend beantwoorden. “Oh ja, wie dan?”, zei Peter opgetogen met de wetenschap dat er weer een extra kratje zou komen. Uuuhhh … ik dus. En zo geschiedde.

 

Zonder de vaste waarden Carl en Michel (beiden vakantie) was het goed vol in de kleedkamer. Maar niet overvol. Ron H was niet aanwezig omdat de kinderen geen zin hadden. Dennis kon nog steeds niet keepen vanwege een onwillige schouder. Ons is niet geheel duidelijk wat de schouder daar mee te maken had. 2 man sterk moesten Dennis vervangen. Peter en Max zouden beiden een helft in het goal gaan staan. En dat deden ze ook.

 

Peter Ho wilde het woord om de opstelling bekend te maken. Het werd even heel stil. Max stond wissel, in het doel en linksback. En Marco werd ook wel en niet ingezet … ineens veel verbaal verzet over de opstelling. Na wat gehakketak toch elf man op het veld met een zware bankbezetting en … Peter nodigde een ieder uit voortaan de opstelling te willen maken … dit hielp iedereen snel naar het veld te krijgen.

 

ODB moest voor de wedstrijd excuus maken dat zij een paar invallende spelers hadden omdat ze de donderdag ervoor ook een wedstrijd hadden. Dat ontmoette bij Erasmus geen bezwaar. De invallers stelden niet veel voor, aldus ODB.  Blijkt ODB toch weer minder kijk te hebben dat het niks voorstelde. Dat heeft de pret niet gedrukt.

 

De eerste helft was zeker nog het aanzien waard. Als was het alleen maar omdat ondergetekende nog meedeed. ODB had zeker meer snelheid op het middenveld, maar voetballend was het een gelijkopgaande strijd. Ons middenveld had de handen vol, maar stond haar mannetje. Een misverstand in de achterhoede (namen bekend bij de redacteur) zette ODB op voorsprong. ODB was net iets gretiger, maar ook Erasmus heeft de nodige kansen gehad. Enkele acties die naar verwachting tot een doelpunt zouden leiden, werden bekwaam gekeerd door de doelman van ODB. Hij zou deze dag bij Feyenoord niet misstaan hebben in het doel (met de kennis van nu).

 

Op karakter wist Dulk door de achterhoede heen te breken op weg naar de keeper. Het doelpunt stond eraan te komen. Willem werd echter met een kamikaze actie hard neergelegd.  Er was geen discussie: pingel!  Ergin eiste deze  – als begenadigd pingel-expert – op. Overleg was niet nodig. Beheerst tikte Ergin de bal binnen. 1-1 op het scorebord. Kort daarna moest wij wederom een tegentreffer incasseren. Maar voor de rust kwam Erasmus nog goed langszij. Ayoub, terugkomend van blessure, die een moeizame eerste helft speelde, kreeg de bal van de achterlijn verdienstelijk op het hoofd van Peter Ha die voor de gelijkmaker zorgde.

 

Zoals vaak aan de orde kreeg de wedstrijd de tweede helft een ander gezicht. VE 2 was de tweede helft geen schim meer van de ploeg uit de eerste helft. Gedwongen moest op de nodige posities geschoven worden. Tot overmaat van ramp viel ook Teun uit met een oude oorlogswond. Dus weer het nodige geschuif. De balans in de ploeg was helemaal weg. ODB rook lont en wist snel achter elkaar drie keer te scoren. Erasmus had gelukkig af en toe nog een opleving, maar het mocht eigenlijk geen naam hebben. Wim en Baggio maakte het ODB nog af en toe flink moeilijk. Natuurlijk af en toe gehuilebalk van ODB zijde omdat Baggio in zijn eentje de ploeg bedreigde terwijl zijn bovenbeen twee keer bijna werd geamputeerd. Cock loste het op zijn eigen wijze op, waardoor de wedstrijd langzaam naar haar einde kroop. Misschien duurt het seizoen toch een paar wedstrijden te lang. Willem D had aan het eind even de smoor erin. Maar zijn schatje Daisy wist hem weer langzaam op aarde te zetten. “Hallo, het is maar een spelletje, maak je niet zo druk…”, kusje en gearmd liepen beiden richting kleedkamers.

 

Aanvankelijk was het even stil in de kleedkamer. De frustratie moest hier en daar even worden verwerkt. Maar het bekende kratje met het gouden vocht deed de gemoederen weer bedaren en heel langzaam kwamen de sterke verhalen weer opgang.

 

Peter Ho vroeg nog even het woord. Peter maakte nog even kenbaar dat het afgelopen seizoen twee man bij VE 2 evenwichtig en ruim voldoende hebben gepresteerd. Bulent en Max begonnen al te glunderen. Zij herkenden zich direct in de personen waarop Peter doelde. Inderdaad dat waren Cock Geurse en Herman Bijmans. Beiden  werden bedankt voor hun inzet als (assistent)scheidsrechter. Onder applaus werd de “klusbon van de GAMMA” in dank door hen in ontvangst genomen.

 

Het bier had ook deze zondag weer therapeutische werking, want na een tijdje liep iedereen vrolijk de kleedkamer uit totaal niet meer bewust van de gespeelde wedstrijd die uitging als een nachtkaars. A.s. zondag VUC uit. Er zijn de nodige afvallers die een voorziende blik hadden dat Feyenoord pas 14 mei landskampioen gaat worden en in Rotterdam aanwezig zullen zijn.

 

Was getekend,
J. Job.