Erasmus zo – Blankenburg 7-3

De ene zondag is de andere niet. Dat begon er al mee dat onze tegenstander plots in het blauw verscheen. In plaats van het rood, zoals eerst aangegeven. Wij dus haasje repje terug naar oranje rood. Opmerkelijk genoeg was bij het tweede precies hetzelfde gebeurd. Onze start was koud. Ijskoud. We moesten tot een half uur vooraf wachten om te zien of Blankenburg er was. Toegegeven, weinig inspirerend maar onze tegenstander was er en hoe. Bij tijd en wijle werden we zoek gespeeld. Met een 0-2 tussenstand kwamen we nog goed weg. En toch zag je het kantelen. Wij werden beter en Blankenburg minder. Vooral conditioneel. Nog voor rust kwamen we langszij. Via Ilias (die onterecht de openingsgoal uit het vorige verslag niet op zijn naam zag komen). En via Robin, die een vrije trap binnenjaste. Wat er in de rust in de kleedkamer is gezegd, houden we geheim. Maar na 50 minuten stond het 6-2. Via Bas 2x, Murat 2x en Firat werd het uiteindelijk toch nog freewheelen. Net zoals vorige week. Toch is er ook vandaag een les te leren. Als dat lukt, worden het nog mooie wedstrijden. Komende zondag bij Houtwijk. En de week erna de laatste, thuis tegen HDV. Tot slot bleek onze programmaleider de scheidsrechter te hebben opgesloten. Net als wij, kwam hij met de schrik vrij. Hij kon er wel om lachen.