Blankenburg – Erasmus zo 1-8

Van heinde en verre  waren we aan komen snellen. De een net terug uit Kreta, de andere vers vanuit Barcelona. Bas stond op zondagmorgen in Ibiza en twee uur vooraf nog op Zestienhoven. We hadden zelfs een scout(?) in Madrid. Zo gaat dat tijdens twee voetballoze weekends in vakantietijd en toch gewoon op tijd op het veld. Hoe anders was dat bij de tegenstander. Eerst vier, later zeven en inderdaad, samen is dat elf.Toen Bas na een paar minuten de 0-1 binnenfrommelde leek het een gelopen koers. Prompt namen we het te makkelijk op en dus viel de 1-1. En dat leverde weer wat onderling gemekker op gelukkig zette Gio ons weer op voorsprong maar dat we bij rust nog steeds aan leiding gingen was meer geluk dan wijsheid. Hoewel daar ook enig kundig keeperswerk aan te pas kwam. Na rust kwam beterschap. Achtereenvolgens Marnix, Amine en Oguz beslisten de wedstrijd. Daar onze langdurig geblesseerde topscorer weer terug was en deed ook nog drie duiten in het zakje en daar kon ook de invallende Blankenburg-voorzitter niets aan veranderen.

Komende zondag dezelfde tegenstander. Maar dan op onze thuisbasis, als ze daar tenminste geraken.